خانم خونه

هوالحکیم پیاده بی پا بی سر آشفته بیقرار نزدیک میشویم به اربعین و من هر روز، هر ساعت، هر آن میمیرم و زنده میشوم حسین .... ارباب یک زائر خسته و بیرمق و نیمهجون، چند؟ میشه منو بخری آقاجان؟ ...

هوالحکیم چشمهایت چشمهایت امان از چشمهایت چشمهایت غزل غزل شعر عاشقانهاند غزلهای به غم نشسته و باید خیره شد در عمق این چشمها، بغض سرود و باران شد پ.ن: روزی خواهم مرد برای این چشمها .......